vrijdag 16 juni 2017

Na negen maanden intern, verhuisd Dio naar zijn baasje

Woensdag 14 juni 2017



Opzich een dag, net als andere dagen.
Ik word wakker van mijn wekker.
Ik hoor dat de honden mijn wekker ook hebben gehoord.
Ik stap uit bed, fris me op, trek kleding aan en ga naar beneden.



Na mijn ontbijt, laat ik de honden uit.
Vier honden.
Boy, Mees en Rain zijn mijn honden,
Dio is de interne hond. En loopt, alsof het de gewoonste zaak
van de wereld is, mee met mijn roede.





Vandaag is het de laatste dag dat ik deze vier honden uitlaat,
dat ik Dio zijn eigen voerbak vul, tussen de andere voerbakken in.
Vandaag gaat Dio definitief bij zijn baasje wonen.

Dio was de laatste dagen knuffeliger dan anders.
Hij week niet van mijn zijde.
Alsof hij het al wist.

Ik maak een tasje klaar met wat speelgoed,
een mooie voerbak en wat botten voor Dio,
samen met zijn paspoort.

Vanmiddag brengen Dio en ik nog wat quality time door.
Even niks, geen commando's, geen oefeningen,
gewoon naast elkaar liggen in het gras.
Dat voelt goed.





Net als elke woensdag, sta ik om 14 h bij zijn baasje op de stoep.
Dio loopt het huis in, niet anders dan anders.
Hij is het al gewent,
want de afgelopen weken is hij veelvuldig bij zijn baas geweest.
Om te zorgen dat ze goed aan elkaar en aan een ritme wennen.

Bij mijn vertrek komt Dio nog even knuffelen,'
iets wat hij normaal gesproken niet doet.
We weten beide, het is goed.

Thuis gekomen, ruim ik Dio zijn bench op.
Mijn honden weten dat er iets is veranderd.
Ze snuffelen het huis rond.



Lieve Dio,
Flappie, we gaan je hier toch stiekem wel een beetje missen.
Je bent nu al uitgegroeid tot een prachtige en bovenal lieve hond.
We hebben er vol vertrouwen in dat je een geweldige therapiehond voor
je baasje gaat worden.
En gelukkig blijven we je begeleiden, dus zie ik je elke week nog even ;)
Met een glimlach denk ik terug aan al je fratsen, je garnalen gedrag,
je trouwe ogen.

Het is tijd dat je op eigen benen leert staan!
Want kleine hondjes worden groot ;)


woensdag 14 juni 2017

SUPpen met Dio



Bij de eerste keer SUPpen was hij 11 weken.
Eind september 2016.


Rustig wennen aan de plank.
Best spannend zo'n eerste keer.


Dio blijft keurig op de plank.
Na 15 minuten is het mooi geweest.


Dio wordt heerlijk afgedroogd en is moe van alle nieuwe indrukken.

Eind mei 2017,
wagen Mariska en ik 
ons voor het eerst dit jaar op de Noord zee.

Voor interne hond Dio,
de tweede keer,
op deze manier het water op.


We starten in de kano.
Dio wil het liefste voorop zitten.

Daarna gaan we op de SUPplank.



Dio blijft mede dankzij de kleedjes oefening,
keurig en rustig op de plank zitten of liggen.



Soms gaan we samen om,
maar Dio kent geen echte angst
en zwemt meestal terug naar de plank.
(hier zwom hij terug naar Adrie,
die foto's stond te maken.


Als een vis in het water,
zwemt Dio.

Water brengt rust en ontspanning voor baas en hond.

Hopelijk kan Dio in de toekomst samen met zijn 
eigen baasje SUPpen!


zaterdag 20 mei 2017

Rustig Loslaten...

Over zo'n drie weken gaat Dio,
volledig bij zijn baasje wonen.

De laatste weken is de de frequentie van 
Dio zijn verblijf bij zijn baas verlengd.
Daarnaast wordt de baas van Dio twee keer per week
begeleidt. Zodat hij leert omgaan met de dingen waar je met een 
hond soms tegen aan loopt.


Afgelopen week woensdag was ik met Dio bij zijn baas.
Nadat hij samen met Dio in de wadden zee had gezwommen,
zei hij tot mij verrassing;
'Wat nou als Dio nu eens bij mij blijft, tot maandag.
En dan mag jij hem maandag weer even meenemen.'
Enh, oke, Super goed! 

Het loslaten is begonnen...
En daarom in deze blog, 
ook enkel foto's en filmpjes van Dio met zijn eigenaar!


Nelson Mandela heeft een mooi stuk over loslaten geschreven.
Ik zal daar enkele quotes uit gebruiken.

Loslaten
Om los te laten is liefde nodig.
Loslaten betekent niet dat het me niet meer uitmaakt.
Het betekend dat ik het niet voor iemand anders 
kan oplossen of doen.

Loslaten betekent niet dat ik h'm smeer
Het is het besef dat ik de ander ruimte geeft.

Loslaten is niet het onmogelijk maken
Maar het toestaan om te leren van menselijke consequenties.

Loslaten is machteloos toegeven
Hetgeen betekent dat ik het resultaat niet in handen heb.

Loslaten is niet zorgen voor, maar geven om.

Loslaten is niet oordelen
maar de ander toe te staan mens te zijn
Loslaten is groeien en leven voor de toekomst.

En dit is nu volledig hoe het voor mij 
als therapiehonden coach voelt!

L
video



En loslaten is wat ik als therapiehond coach van Dio,
na 8 maanden rustig mag gaan doen.

Vertrouwen op wat ik hem en zijn baas heb meegegeven.
Bereikbaar zijn voor vragen en als ze me nodig hebben.

Dio rustig overdragen aan zijn baas.
In vol vertrouwen dat hij, vanuit zijn beste kunnen voor hem zal zorgen.

video

Veel mensen in mijn omgeving zeggen,
'oh wat zal je het erg vinden dat Dio weg gaat.'

Nee, kan ik vanuit de grond van mijn hart zeggen.
Ik vind het niet erg. Dit is waar we het voor doen.
Ik help iemand om zijn hond op te voeden. Met als doel
dat de hond uiteindelijk samen met zijn baas een goed team vormt.

Dio is vanaf het begin niet mijn hond geweest.
Het is en blijf de hond van zijn baas.
Met die instelling ga je ook samen dit traject
van het opleiden van therapiehond Dio, in.

Ik heb hem met liefde opgevoed en verzorgd.
En ook mijn eigen honden hebben daar een grote rol in gespeeld.
Maar toch blijft er een kleine afstand zitten.
Ik weet in mijn hart dat Dio mijn hond niet is.
Ik ben niet 'verliefd' op hem, zoals ik dat op mijn
eigen honden wel ben.




video

Maar natuurlijk gaan we Dio wel echt missen.
Negen maanden, lief en leed met elkaar delen.
Het was een prachtige periode.
Dio is uitgegroeid tot een super sociaal blij ei.
Een mooie hond, die voldoet aan de verwachtingen
van zijn eigenaar.



Nog een paar weken hebben we het privilege om
nog een paar dagen van hem te genieten,
voordat hij half juni volledig bij zijn baasje gaat wonen.



vrijdag 28 april 2017

Dierenwelzijn


Dio geniet van de natuur en 
bovenal van het contact met zijn baasje.

Het is mooi om te zien,
hoe blij zowel Dio als zijn baasje is,
wanneer ze elkaar zien.




Ik als trainer geniet ook nog even optimaal van de aanwezigheid van 
Dio want over zo'n 2 maanden gaat hij volledig, bij zijn baas wonen.
Gelukkig hebben we de foto's nog...
En blijven we Dio natuurlijk wekelijks begeleiden!


Dio verblijft inmiddels een paar dagen per week bij zijn baasje.
Voor beide is dit wennen.
Beide zijn moe,
want het is intensief om zoveel tijd met elkaar 
door te brengen.

Dio zijn baasje maakt heerlijk lange wandelingen met hem.
hij speelt met Dio
en natuurlijk steun Dio hem ook in moeilijke tijden,
door er voor hem te zijn en lang met hem te knuffelen.

De verantwoordelijkheid van het verzorgen en houden
van een hond, neemt Dio zijn baas erg serieus.
Gelukkig is het Clinidogs team er,
om hem te ondersteunen.

Ook als hij om 22.30 h s'avonds nog even belt,
staan we hem met alle liefde te woord met advies!



video

Therapiehonden en hulphonden worden soms door
de media als een soort wondermiddel neer gezet.
Neem een hond en uw problemen zijn opgelost.
Zo is het natuurlijk niet,
en zo is het vanuit ons vak als therapiehonden coach
ook nooit bedoelt. 
Immers, de hond is geen doel op zich,
maar een middel dat we inzetten,
om de gemoedstoestand van de eigenaar
positief te beïnvloeden.


Uitspraken als,
een hond is er 24 uur per dag voor je...
Geven mij geen positieve kriebels.
Sterker nog, ze roepen bij mij veel vragen op.
Want in hoeverre spreken we dan nog van dierenwelzijn??

Juist een therapiehond,
die een hondenleven lang een onbevooroordeeld maatje
voor zijn baasje mag zijn, mag niet altijd aan het werk zijn!

In spannende situaties is het belangrijk dat baas en hond
(na verloop van tijd) goed op elkaar ingespeeld zijn.
Zodat de hond de baas kan steunen,
maar de hond visa versa ook steun bij de baas kan halen
in voor hem stress volle situaties.
Juiste begeleiding van eigenaar en hond is dus
essentieel in dit geheel!!

Ook een therapiehond moet 
GEWOON HOND KUNNEN ZIJN.


Dus naast trainingen,
zijn er veel ontspanning en ontladingsmomenten voor onze therapiehonden.
En ontspannen en weer positief opladen kan op vele manieren:
-een strandwandeling los van de lijn
-ontspannen spelen met sociaal vaardige honden
-een dag commando loos doorbrengen
-zoekspelletjes
-en nog steeds gewoon heel veel slapen!!
Ook en misschien wel juist hiervan leert de hond
dat hij niet altijd van alles moet!
Maar er gewoon mag zijn!

Zeker een therapiehond heeft ook recht op een vrije dag!


Trouw, liefdevol, bereidwillig, gevoelig en aanhankelijk
als therapiehond in opleiding Dio is,
 wil hij echt met al zijn kunnen er telkens voor je zijn.

Aan ons, als begeleider de schone taak
om toe te blijven zien op zijn dierenwelzijn.
Na inspanning, volgt ontspanning.

video




vrijdag 31 maart 2017

Voorjaar!

Een therapiehond is hondenvriend die 
er altijd voor je is.
Die je begrijp, zonder woorden.
Een voorspelbare factor in je leven­čĺô

Het is voorjaar.
Eindelijk.
Tijd voor zonnetje,
droog gras,
naar buiten zonder jas.

De trainingen met therapiehond in opleiding,
Vizsla Dio, gaan gewoon door.

Dio, door ons ook wel liefkozend Flappie of Di
genoemd gaat zo als alle honden ook door de puberteit.
Dus consequent blijven, herhalen en
rust geven blijven belangrijke punten.
Goh het is net een echte hond...


Dio zijn eerste voorjaar.
Een foto reportage tussen de krokussen 
op De Hoge Berg,
was voor Dio een snuffelfeestje.

Even ruiken hoe zo'n paarse bloem nou ruikt.


Het levert prachtige plaatjes op!!




Op zaterdag 25 maart 2017 hebben we een Texelse 
Vizsla wandeling gedaan.
Met vijf Vizsla teefjes en Dio, 
die allemaal bij dezelfde fokker Erik Ten Have vandaan komen.
Dio als enige man, had dus een hele harem aan mooie vizsla vrouwen.


Het was prachtig weer voor een Vizsla wandeling
op het strand bij Paal 9.


Een feestje van herkenning.
Voor de Vizsla's onderling. Lekker rennen en spelen.
Voor de eigenaren ook herkenning,
in de overeenkomsten in gedrag en beweging.


Dio is de jongste van het stel.



We trainen nu 2 maal per week met Dio zijn baasje.
De training staat in het teken van 
herhaling en
consequent zijn.
Dit geldt zowel voor Dio als voor zijn baasje en begeleiders!

En vooral aandacht hebben, 
aandacht vasthouden en
aandacht krijgen.

Ze zijn al echte maatjes!
Dio en zijn baas.

video


En natuurlijk geniet Dio van elk vrij moment.
Spelen met zijn maatje Rain is en blijft heerlijk.
Lekker samen genieten!


video



vrijdag 10 maart 2017

Time flies

In september 2016 is Vizsla Dio
intern bij Clinidogs trainingscentrum gekomen 
om zijn opleiding tot therapiehond te starten.
De totale periode dat Dio bij ons verblijft is negen maanden.
Nu medio maart 2017 is hij er al weer zes maanden.

Time flies!



Dit betekend dat er nog zo'n 3 maanden 
resteren om Dio volledig bij zijn baasje,
in zijn schema te integreren.


Vanaf begin maart verblijft Dio dan ook het gehele weekend 
bij zijn baasje. Inclusief 1 nacht.

Dat was de eerste keer natuurlijk voor alle partijen beste spannend.
Voor het baasje van Dio allereerst.
Immers, hij mag er aan gaan wennen dat Dio de hele dag
(en nacht) bij hem in de buurt is.
Hij mag meerdere malen per dag met hem wandelingen maken
en heeft natuurlijk handvatten van ons gekregen wat hij
in de resterende tijd met Dio kan doen.

Voor Dio is het ook wennen,
maar ik denk dat hij zich van ons allemaal het aller
snelste aanpast.

Voor mij als trainer was het eerste weekend ook best even spannend.
Gaat alles wel goed?
Het is loslaten en vertrouwen.


Vertrouwen op dat wat ik Dio de afgelopen maanden heb geleerd
en ook op de samenwerking tussen hem en zijn baasje.
Waar we wekelijks in de begeleiding aan werken.

Maar wat ontzettend fijn is het
dat we gedurende deze afgelopen maanden
als zo samen met zijn baasje de training hebben kunnen opbouwen.
Zo groeien Dio en baasje al meer naar elkaar toe,
om uiteindelijk een top team te vormen!


video

Het mooie is dat als Dio bij zijn baasje is, 
het net lijkt of hij zich al serieus bewust is van zijn taak,
als therapiehond.

Hij loopt keurig in contact.
En spiegelt haarfijn rust en onrust.



De langere wandelingen met Dio blijven trainingen.
En ook daar komen we soms zomaar, leuke vizsla dames tegen.
 Die bij dezelfde fokker als Dio, vandaan komen.
Een feestje van herkenning 
(ik denk namelijk dat honden 
hun eigen ras zeer zeker herkennen).
En een leuke foto van dit drietal kon niet uitblijven!

Wat? Zei iemand af?
Dan gaan we allemaal wel liggen!


Dio heeft het voorjaar soms ook een beetje in zijn bol.
Zo netjes als hij zijn oefeningen doet,
in het dorp, op straat, tijdens de wandeling.
Zo lomp en onbehouwen kan soms zijn tijdens het spelen,
of als ik (als trainer) niet op tijd zijn aandacht heb.
Normaal puber gedrag
maar wel een puntje van aandacht voor mij als trainer.
Blijven herhalen van de basis oefeningen
in diverse omgevingen.
En het leren beheersen van je impulsen.


We hebben weer een filmpje gemaakt van Dio
zijn belevenissen.